Samen een grote zangmachine
“Zo mooi! Welk koor is dit?” vraagt een voorbijgangster die naast me al een paar minuten zichtbaar staat te genieten. En het bijzondere is: dit ís geen koor. Of tenminste: geen bestaand koor dat iedere week in deze samenstelling oefent en al jaren onder leiding staat van dezelfde dirigent. Dit zijn 250 mensen die elkaar vóór vandaag grotendeels niet kenden. Sommige zingen bij een koor, maar bijna de helft heeft dat nog nooit eerder gedaan, en de meeste kennen de dirigent ook niet. Toch zingen ze hier van Mozart tot Duncan Laurence. En het klinkt als een klok.
“Ik heb hem dit voor zijn verjaardag gegeven,” vertelt Angelique. Man Roy is blij met haar cadeau: een middag meezingen met de Haagse sing-along in Amare tijdens de Start to Sing week. Het stel woont in Den Haag en Roy zingt wel vaker. Maar een koor, dat heeft hij nog nooit geprobeerd. Hij is zichtbaar nerveus. “Ik kan heus wel een beetje zingen, hoor. En ook noten lezen. Dat nummer van Duncan Laurence zal wel lukken, ABBA ook. Maar heb je die klassieke nummers gezien die we mochten instuderen? Mozart! En Carl Orff!” Hij duikt de meezingdouche in voor een inzingnummertje van DI-RECT. Klinkt goed. En dan is het tijd om de stemmen samen met de rest van het koor verder te gaan opwarmen.
Juist, zíngen!
Op de trappen van het grote Haagse Amare zijn A4’tjes geplakt met de verschillende stemmen, van ‘Bas’ tot ‘Sopraan’. Omdat er op de trappen niet genoeg plek is voor de 250 aangemelde deelnemers, zitten er zelfs mensen boven, langs de balustrade. Dirigent Martin van der Brugge, ook oprichter van Sing Along Events, is er klaar voor, net als de pianiste. De deelnemers mogen gaan staan voor een korte uitleg over de ademhaling (“De schouders blijven laag, anders versmal je de longinhoud. Probeer maar eens.”) en wat stemoefeningen. Dan kan het zingen van de vier ingestudeerde nummers beginnen. In de eerste oefenronde komen Ave Verum Corpus van Mozart en Arcade van Duncan Laurence aan de beurt. “Juist, zíngen!” moedigt de dirigent zijn gelegenheidskoor aan.
Iets anders proberen
Een van de jongste deelnemers, Dovydas van 12, staat er supergeconcentreerd bij en geniet zichtbaar. Hij zit op zangles, maar heeft nog nooit in een koor gezongen. “Ik wilde eens iets anders proberen,” vertelt hij. In de pauze tussen de twee oefenrondes is hij enthousiast: “Ik vind het echt leuk! Alsof je deel bent van een grote zangmachine. De dirigent helpt ook heel erg.” Zijn vader vult aan: “Het is leuk om te zien dat al die mensen die elkaar niet kennen, samenkomen. En de dirigent is geweldig. Als je dit kunt creëren …” Na de pauze switcht Dovydas toch nog van sopraan naar alt: die stem past beter bij zijn geluid: “Niet te laag en niet te hoog.”
O, o, Orff …
In het tweede deel van de repetitie staan er nog twee nummers op de rol: O Fortuna van Carl Orff en Waterloo van ABBA. Vooral het eerste nummer is niet eenvoudig. Ook geoefende koren kost dit moeite, vertelt de dirigent: “Als we dit een paar uur lang hebben ingestudeerd, zijn de koorleden helemaal op!” Het is dan ook indrukwekkend hoe groot het verschil is tussen de eerste keer dat het gelegenheidskoor dit nummer zingt, en een dik half uur later, als de verschillende zangstemmen ieder hun aanwijzingen hebben ontvangen en hun partijen apart hebben voorgezongen. “Ik ben geen superzangeres”, vertrouwt een jonge vrouw me toe. Glimlachend: “Maar dat is een voordeel van in het koor zingen: dat hoor je niet zo erg. En: je trekt je op aan de betere zangers!”
Over de drempel
Hoewel je je eigenlijk vooraf moest aanmelden voor de sing-along, schuiven er ook mensen ter plekke aan. “Mijn mans vader was dirigent. Zelf zong hij als jongetje in een matrozenkoor,” vertelt een vrouw. “Hij stond net hier naast me mee te doen, hij kent de muziek, hij kan noten lezen, hij kan zingen. Maar hij durfde eerst niet bij het koor te gaan staan. Ik heb hem een beetje over de drempel geduwd. Nu staat hij daar, zie je? Maar waar zitten de bassen? Want volgens mij hoort hij daar eigenlijk tussen! Ik ga het even tegen hem zeggen!”
Bloemen en spandoeken
Na dit heftige klassieke stuk is het tijd voor het oefenen van een vrolijke ‘uitsmijter’: ABBA! Intussen heeft de sing-along al de hele middag flink bekijks. Van mensen die toevallig door Open Amare heen lopen, maar ook van bezoekers van de twee voorstellingen die er die middag plaatsvinden. “Ik woon hiernaast en liep toevallig langs,” vertelt een vrouw van in de dertig. “Ik kom zo nog even terug om verder te luisteren! Echt geweldig dit.” Ook de vrienden en familie van de ‘meezingers’ schuiven langzamerhand aan, want na het oefenen volgt een mini-uitvoering voor het publiek. In de hal van Amare staan steeds meer mensen met een trotse glimlach te kijken. Sommige groepjes hebben bloemen bij zich. Twee jongetjes hebben een bord gemaakt met: ‘Zing, oma Willy, zing!’.
Na een laatste ‘doorloop’ en wat regieaanwijzingen is het tijd voor het optreden. De deelnemers gaan trots rechtop staan en ademen nog eens flink via hun middenrif. De piano zet in. En daar gaan ze. 250 mensen, van 12 tot 76 jaar, met en zonder koorervaring. Ze zingen. Samen. Van Mozart tot ABBA. Het klinkt prachtig. Wat een topmiddag.
Samen zingen. Wanneer probeer jij het eens?